Bilgi Bakkalı

BAKKAL’IN YORUMU (1997); Mustafa Kemal Paşa1934 yılında Meclis’i açarken, “Bugün dinletilmeye yeltenilen musiki, yüz ağartacak değerde olmaktan uzaktır.” dedi. Bir gün sonra da radyolarda Türk müziği yayınları kalktı. Mustafa Kemal Paşa Rumeli Türkülerinin hasretine dayanamadı, bir süre sonra büyük müzik inkılâbı biraz sulandırıldı, türküler çalınmaya başladı. Bu yasak, Türk müziğinin, çalınması, dinlenmesi ve öğretilmesini kapsıyordu. İstanbul’da binlerce insan korkusundan, evlerindeki ud ve kanun gibi Türk müziği enstrümanlarını kırdı. Önce türkülerin sonra da şarkıların radyodan çalınması serbest bırakıldı, ancak, müziğimizin eğitiminin serbest kalması için 60 sene beklendi. Ve Türk müziği gelişimini devam ettiremeyerek, evrenselleşme açısından geri kaldı. Bu arada TRT de Türk müziğinin yok edilmesi için büyük gayret gösterdi. Türk müziğini en ilkel şartlarda sunarak, batı müziğine Türkçe sözler yazılmış ucube eserleri sürekli halka empoze ederek, sanat güneşi diye sadece iyi bir sese sahip olma özelliği olan şarkıcıyı lanse ederek, Zeki Müren’in şarkı söylemesinden çok, cinsel tercihini ortaya koyan davranış, konuşma ve kıyafetlerini ön plana çıkararak sanat dünyamıza çok ağır zarar verdi. TRT’nin yıllarca süren bu yıkıcı politikası, plak ve kaset dünyasının gelişmesi ile yerini okulsuz, kültürsüz bestecilerin yarattığı ve halka, TRT’nin müziğinden çok daha kaliteli gelen şarkıları dinleme imkânı verdi. 1993’ten önce, devletin Müzik Öğretmeni yetiştiren okullarındaki öğrencilere, Türk Müziği ile ilgili bir tek kelime anlatılmamıştır. Mustafa Kemal Paşa’nın Türk Müziğinin öğretilmesi ile ilgili bu devrim yasağı ta 1993 yılında ortadan kalmıştır.

Alıntı: Türkiye Üzerine Tezler II – Yalçın Küçük (Tekin Yayınevi 1995 – Sf. 609) kitabından notlar alınmıştır.