Görülüyor; faşizm ve demokrasi devletin iki ayrı hızda hareketliliğini anlatıyor.
Bir devlete hem cellat, hem de papaz gerekiyor.
Cellat aşırı çelişkileri törpülemeye yarıyor. Papaz son görevi yerine getiriyor.
Ancak yalnızca bunun için değil, papaz, dünyalı sorunlara düşsel çözümler uydurmak için de gerekiyor. Kapitalist mantığın tarih içinde ilerleyişi, ne yazık, beklenenlerin aksine, papaz ihtiyacını azaltmadı; tersine çoğaltıyor. On Dokuzuncu yüz yılın ortasından itibaren dünyanın sanayi merkezi İngiltere, dinsel bağnazlıkta, bütün Avrupa’yı geride bıraktı ve şaşkına çevirdi.
Alıntı; Türkiye Üzerine Tezler III – Yalçın Küçük, (Tekin Yayınları, 3. Basım 1990 – Sf. 19) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın