“İşte idamına karar verilip te duruşma salonuna getirilmeyenler; Ziya Hurşit, İzmit Mebusu Şükrü Bey, Saruhan Mebusu Halis Turgut, İstanbul Mebusu İsmail Canbolat, Erzurum Mebusu Rüşdü, Trabzon Mebusu Hafız Mehmet, Sarı Edip Efe, Baytar Miralaylığından emekli Rasim, Mülâzımlıktan emekli Çopur Hilmi, Laz İsmail, Gürcü Yusuf, Eski Ankara Valisi Abdülkadir, İttihat ve Terakki’nin İaşe Bakanı Kara Kemal, Abidin ve Ayıcı Arif.
Erzincan Mebusu İhsan, Eski Ardahan mebusu Hilmi, Eski Maliye Bakanı Cavit, Eski Sivas Mebusu Selahattin, Eski İzmir Valisi Rahmi, İstanbul Mebusu Rauf Paşa, Eski İstanbul Mebusu Dr. Adnan Adıvar, davalarının tefriki (bu davadan ayrılması) ve Ankara’da devamına. Diğerleri beraat etti….Karar okunduğunda Paşaların beraat etmelerine seyirciler çok seviniyorlar.”
Alıntı: İzmir Suikastının İçyüzü I – Feridun Kandemir (Ekicigil Matbaası 1. Baskı 1955 – Sf. 111, 112) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN NOTU (1995): Kara Kemal ve Abdülkadir gıyaplarında yargılandılar.
BAKKAL’IN YORUMU (1995): Feridun Kandemir, Paşaların beraatını, Paşaların duruşmalarını büyük bir disiplin ve saygı çerçevesi içerisinde izleyen subayların, Paşalarına, özellikle de Kâzım Karabekir Paşa’ya sahip çıkmalarına bağlıyor. Ayrıca, mahkeme kararlarının, idam mahkûmlarının yüzüne okunması genel bir kuraldır. Bu davada okunmamasının sebebi, idamlıkların mahkeme salonunda söyleyecekleri şeylerden çekinilmesi olabilir mi?
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın