“Mehmet Şükrü Bey, taş gibi, donup kalmış, hissiz. Siyaset Meydanı’na (Osmanlıda idam infaz edilen yere siyaset meydanı deniliyor) ilk götürülen Şükrü Bey idi. Bütün idam mahkûmları asılacakları yere kadar kapalı araçlarla götürüldükleri halde, Şükrü Bey açık arabaya bile bindirilmemiş, ta Hükûmet meydanına kadar korumaların ortasında ve bilekleri kelepçeli, üstü beyaz gömlekli (İdamların infaz gömleği) olduğu halde yaya götürülmüştü. Yine çok garip bir tecellidir ki bu eski Maarif Nazırı, Arazilin elinden iki kere geçmiştir.
Baş cellat Selanik Kıptilerinden Ali’nin anlattıklarına göre,,.. Cellat Ali ipi boğazına geçirip, iskemleyi devireceği anda, tam boğulacağı anda, boğulurken ip kopmuş. Şükrü Bey de bir anlık bir asılış ile yere yuvarlanmıştır. .. Cellât Ali kendisine yardıma gelenlerle birlikte yarı ölü hale gelen Şükrü’yü kucaklayarak karşı köşedeki sehpaya götürüp tekrar asmışlar. Bu sırada Şükrü’nün boğuk bir hırıltıdan başka bir sesi çıkmamıştır.”
Alıntı: İzmir Suikastının İçyüzü I – Feridun Kandemir (Ekicigil Matbaası 1. Baskı 1955 – Sf. 120) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN YORUMU (1995): İdam infazlarında, ipi kopan mahkûm tekrar idam edilmez. Bunun hukuki dayanağı şu olmalı; kişinin asılabilmesi için sağlıklı olması, şuurunun açık olması gerekiyor. İstiklâl Mahkemelerinin karnesine bir de böyle bir hukuksuzluk ilave ediyor.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın