(Hüseyin Cahit Lozan’a, gazetesi Tanin için haber almaya gitmiş ve baştan sona kadar o görüşmeleri izlemiş. Dr. Rıza Nur ile araları iyi olmadığından olsa gerek, önceleri pek takdir ettiği İsmet Paşa’yı, Rıza Nur’un etkisiyle hatalar yapmakla suçlamaya başlıyor. Rıza Nur Bey ise, Hüseyin Cahit’in Heyet ile görüşmesini yasaklıyor. Hüseyin Cahit Tanin’de yazdığı yazısında bu davranışı kınıyor. Görüşmeler bitinceye kadar yazmayacağını ama sonra yazacağını belirtiyor. Yazıyor:)
Barıştan sonra susmayacağı sözünü unutmadı. Hem de Lozan Konferansı’nda gözüne ilişen birbirinden büyük hataları değil, İsmet Paşanın, askerlikten başka hiçbir şeye aklı ermediği ve özellikle idari işlerdeki becerisizlikleri, liyakatsizlikleri dolayısıyla katiyen Dışişleri Bakanlığı ve Başbakanlık yapamayacak durumda olduğu hakkındaki kanaatlerini durmadan açıklayıp ….
(İsmet Paşa da Hüseyin Cahit’in bu saldırılarının sebebini şöyle açıklıyor; O gazeteci olarak Heyeti Murahhasa’dan yevmiye (gündelik para) istemiş, alamamış. Lozan’da tahsilde bulunan yeğenine devlet hesabına tahsilde bulunmasının devamını istemiş, olmadığı için bu muhalefeti yapıyor diyor.)
Cahit Bey bu sebeplerin katiyen varit olmadığını ispat ile hücumlarına devam etti.
Alıntı: Siyasi Dargınlıklar II – Feridun Kandemir (Ekicigil Tarih Serisi 1955 – Sf. 65 ile 69 arası) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın