“-… engizisyon devrinden sonra, medeni ve hür dünyada ve bilhassa hakimiyeti halka dayanan bir demokrasi ve cumhuriyette, kimse fikir ve mesleğinden (ideolojisinden) dolayı muhatap ve sorumlu olmamıştır. ..Ben mesleğimin (Siyasi görüş ve ideolojimin) de tetkik (incelenme) ve tahlil (araştırma) edilmesinden çekinmem; Cumhuriyetçi değil miyim? Laik değil miyim? Yenilenme aşığı değil miyim? Demokrasi savunucusu değil miyim? Hükûmet de bu prensiplere taraftarlığını ilan etmemiş midir? Benim mesleğimi (İdeolojimi, siyasi düşüncelerimi) bırakınız, muhafazakârlarla gericiler ve padişahçılar beğenmesinler. Bunu onlara bırakın. Bu mesleğimden nasıl şikâyet edersiniz? …. Affetmeyen bir kin’im olduğunu söylediniz. Benim affetmez bir kin’im varsa, bana musallat olan kin benim peşimi hiç bırakıyor mu?”
(Hüseyin Cahit Bey, Takriri Sükûn Kanunu’ndan önce yazılmış iki yazısı ile ilgili olarak da şunları söylüyor;)
“-Basın Kanunu’nun 32. Maddesi bu konuda, Basın suçu aleyhinde yayın tarihinden itibaren üç ay içerisinde açılmayan davalar yapılamaz, denilmektedir. Makalenin biri tahminen yedi, diğeri beş aylıktır. İstiklâl Mahkemeleri bazı kanuni şekillere bağımlı değildir, denilse bile akıl ve mantık ile adalet ve hak ile bağımlı olmadığı da iddia edilemez ya? Çünkü o zaman mahkeme mahiyetini (kendi özelliğini) kaybeder.” Bütün medeni ülkenin hukuk kurallarını sıralıyor.
(Mahkemeye evrensel hukuk kurallarını anlatıyor:)
“-Kesinlikle görüşülüp halledilmiş davalar tekrar tazelenemez. …Kanunun cevaz verdiği (müsaade ettiği) bir hareketinden dolayı kimse sorumlu tutulamaz. Mürur zamana (zaman aşımına) uğramış meseleler hakkında soruşturma yapılamaz. Bir kanun makabline şamil olamaz (geçmiş zamanı kapsayamaz).“
Alıntı: Siyasi Dargınlıklar III – Feridun Kandemir (Ekicigil Tarih Serisi 1955 – Sf. 110, 111) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın