Bilgi Bakkalı

4 Ekim 1920 tarihinde 78. İçtima 1. Celse, Reisi Sani Vekili: Hasan Fehmi Beyefendi.

Köy Baltalıkları Kanunu Layihası;

                                ” BMM Riyaseti Celile’sine,

Köylülere hakkı kanuniden (yasal haklardan) daha serbest istifade (yararlanma) fırsatını vermek ve miri ormanların (devlet ormanlarının) muhafaza (korunma) ve inzibatını (düzenini) temin (sağlamak) etmek üzere, mücavir (civarda olan, komşu) köylerle ahalisi odunculuk ve kömürcülük ile meşgul bulunan köylere, baltalık teklif ve tahdidine (sınırlamasına) dair Umuru İktisadiye Vekâletine (İktisat İşleri Bakanlığına) tamim kılınan… ifayı muktezasını (gereğinin yapılmasını) rica ederim.

BMM Reisi Mustafa Kemal.” Sf.518 ⁽¹⁾

Baltalık (Kesilecek Ağaç, Orman Kesme Hakkı) Kanunu;

Madde 1 – Odunculuk ve kömürcülük ve kerestecilik ile meluf (alışkın) olan veya azami (en çok) yirmi kilometre mesafe ile büyük ormanlara mücaveret (komşuluğu) ve münasebeti (ilişkisi) bulunan köylere beher (her bir) haneye azami 18 atik (2 hektar veya 20 dönüm) itibariyle ve orman memurlarının riyasetinde (başkanlığında) mahalli (yerel) mühendis ve tapu memurlarından ve kariye heyeti ihtiyâriyesinden (köy ihtiyar heyetinden) ikişer zattan (kişiden) mürekkep (oluşan) bir heyet marifetiyle (eliyle, becerisi ile) baltalık tefrik (ayrılması) ve mevcut baltalıklar bu nispete (orana göre) iblağ edilmek (bildirilmesi) suretiyle tevzian yeniden tahdite (dağıtımının yeniden sınırlandırılmasına) köy namına (adına) kaydı resmisi (resmen kaydedilmesi) rica olunur. İşbu baltalıkların hüsnü muhafazasıyla (iyi korunması ile) emri intifa (yararlanma emri), heyeti ihtiyâriyenin nezaret ve mesuliyeti tahtında kariye (köy) halkına ait bulunur. Sf.524,525   

Madde 2 (Köy civarında devlet ormanı olmaz da şahıs ormanı olursa, orman memurunun başkanlığında iki köylü iki de orman sahibinin adamları 5 kişinin takdir edeceği kıymet üzerinden köy namına bu orman alınır diyor.)   

Abdülkadir Kemali Bey (Kastamonu); “-…İstimlâk (bu kamulaştırma) meşru (yasal) değildir. Hakkı mülkiyete (mülkiyet hakkına) tecavüz olduğundan meşru değildir.” Sf.525

Alıntı: TBMM Zabıt Ceridesi Cilt: 04 (7.09.1920 / 6.10.1920) (TBMM Matbaası 1959 yılı 3. Baskı – Devre;1 Sene;1, İçtima; 78, Celse: 1, – Sf. 524 ile 543 arası) kitabından birebir alınmıştır.

BAKKAL’IN NOTU ⁽¹⁾ (1995): Türkiye’yi çöle döndüren bu kanun yıllar sonra, sanırım 1927’de kaldırılıyor. Kaldırılıncaya kadar zaten ülkede büyük çapta orman yok oluyor. Bu kanun teklifini Mustafa Kemal Paşa yapıyor. İktisat Vekili Mahmut Celal Bey de bunu kanunlaştırıyor.