Büyük keşiflerin, Türklerin İstanbul’u alarak Doğu yollarını kesmeleri üzerine zorunlu hâle geldiği iddiası ciddiyetten uzaktır; bir kez İstanbul’un Fethi sembolikti ve Türkler o zamana kadar yeterli ölçüde ilerlemişti. İkincisi; Türkler hiçbir zaman ticarete engel çıkartmadılar ve kapitülasyonlar vermek te dâhil her yolla özendirmişlerdir. Üçüncüsü asıl zenginliğin Hindistan’da olduğu çok önceden biliniyordu, karayolu hem çok pahalı hem de denizden daha riskliydi, deniz yoluyla yapılan ticaret maliyeti üçte bire indiriyordu. Sf. 173
Kumpanya yerini sağlamlaştırdıktan sonra İngiltere’den ajan getirmektense yerlileri ve özellikle Yahudi ve Ermenileri kullanmaya başlamaktadır, bu politikadır. Sf. 186
Alıntı: Tekeliyet II (Ansiklopedi) – Yalçın Küçük, (İthaki Yayınları 1. Baskı 2003 – Sf. 173 ile 186 arası) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın