“Nafıa takımlarındaki askerler yol inşaatlarında çalışmak zorundaydılar ancak çalışma saatleri çok uzun değildi. Tam manasıyla esirlerin zoraki çalıştırılmaları değildi. Her er Türk askerinin beslendiği tayınla beslenebiliyordu. Parası olanlar ise her tarafta mantar gibi bitmiş olan hususi kantinlerden istedikleri yiyeceği satın alıp yiyebiliyorlardı. Askere alınanlar arasında mevcut olan diş hekimi, hekim, öğretmen, muhasebeci gibi meslek sahibi erler imtiyazlı takımlar halinde teşkilatlanmışlardı. Dinî törenler uygun zaman ve günlerde tamamıyla serbest bir şekilde icra edilebiliyordu. Özellikle Yahudiler Şabat’ı kutlamakta hiçbir engelle karşılaşmıyorlardı.“
“Günler ve haftalar geçerken askerlerin birçoğu için hayat tatile dönüşmeye başlamıştı. Her tür oyun, güreş yarışması ve benzeri faaliyetlere izin verilmişti veya hoş görülmekteydi. Hatta bunun ötesine de gitti. Bazı çadırlarda geceleri ateşli poker partileri yapılmaya başlandı. Askerlere tanınan kolaylıklar bu kadarla bitmiyordu. Eşlerin İstanbul’dan gelip kocalarını ziyaret etmelerine izin verildi.” Sf. 145
Alıntı; Yirmi Kur’a Nafıa Askerleri – Rıfat N. Bali, (Kitabevi Yayınları, 1. Baskı 2008 – Sf. 145) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın