Dersim’de, bilhassa Dujik taraflarında çok sayıda Ermeni yaşar. Tamamen özgür ve her türlü vergiden muaf olan bu Ermeniler, Mirakyanlar olarak bilinirler. Nüfusları 7.000 kişiyi bulan Mirakyanlar savaş sırasında, her zaman hazır bekleyen, 3.000 kadar cesur, Kürtler gibi savaş deneyimi olan askere sahiptir. Sf. 131
Kadınlar erkeklerle aynı sofraya oturmaya yeltenmezler, “Yakışık almaz, kadınlar ve kızlar mütevazı olmalı,” vs. denir. Sf. 136
Erkekler genelde 15-22 yaşlarında mutlaka evlenmiş olurlar; kızlar ise 12-16 yaşlarında evlenirler.
Kızların eşini seçme ve kendisi için seçilene itiraz etme gibi hakları yoktur. Sf.138
Onun için yetişkin delikanlılara aileleri şöyle öğütlerler:
“İyi ananın kötü kızını al Bir gün yuvarlanır, döner Anası gibi olur.
Ama kötü ananın iyi kızını alma Bir gün yuvarlanır döner anası gibi olur.
Kenarına bak kumaşı al Anasına bak kızını al…” Sf.139
Kız gelin olduktan sonra, mavi veya rengârenk leçeklerle örter yüzünü ve artık damattan başka kimseyle konuşmaya hakkı yoktur. Gelin bu şekilde senelerce kimselerle konuşmaz; genelde 25-30 yıl kayınpeder ve kayınvalideye kesinlikle konuşmadan gelinlik yapar, ta ki onlar bir hediye vererek kendileriyle konuşmasına -o da çok az olur ya- izin verene dek. Sf. 143
Alıntı; Dersim (Seyahatname) – Antranik, Ermeniceden Çeviren; Payline Tomasyan, (Aras Yayıncılık, Kasım 2012, Sf. 131, 143) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın