Saddam ise çakalları (1) ve tekniklerini biliyordu. 1960’larda CIA tarafından Kasım’a yapılacak suikastta yer almak üzere kiralanmıştı ve bizden, yani müttefikinden 1980’li yıllar boyunca çok şey öğrenmişti. Adamlarını özenle sakındı. Ona ikizi kadar benzeyen dublörleri vardı. Korumaları onun mu, yoksa benzerlerinden birinin mi güvenliğini sağladığını asla kesin olarak bilemiyordu.
Çakallar başarısızlığa uğradı. Washington da bunun üstüne son çareye başvurdu. Baba Bush ordusunu gönderdi. Beyaz Saray o noktada Saddam’ı tamamen devre dışı bırakmak istemiyordu, çünkü onların tipi bir liderdi: Halkını denetimi altında tutan ve İran’a karşı caydırıcı amaçlarla kullanılabilecek güçlü biriydi. Pentagon onu ordusunu yok ederek cezalandıracağını, o şekilde yola getirebileceğini düşündü. 1990’lı yıllarda E.T.’ler (1) Saddam üstünde çalışmak üzere tekrar gönderildi. Ama o sunulan paketleri kabul etmedi. Çakallar bir kez daha başarısız oldu. Oğul Bush plan uyarınca orduyu devreye soktu. Saddam alaşağı edildi ve asıldı. Sf. 241
Alıntı; Bir Ekonomik Tetikçinin İtirafları 2 (Şirketokrasi ve Ondan Kurtulmanın Yolları) – John Perkins, Çeviri; Cihat Taşçıoğlu, (A.P.R.İ.L. Yayınları, 10. Baskı Mart 2015 – Sf. 241, 212) kitabından birebir alınmıştır.
BAKKAL’IN NOTU (1) 2024; ET Ekonomik tetikçi, çakallar ekonomik tetikçilerin ikna edemedikleri yetkilileri tehdit eden, anarşi ve terör yaratan ABD görevlileri.
Yorum bırakın