29 Mayıs’ta. Kral Konstantin, hazırlıklara nezaret etmek ve askerî harekâtı takip etmek için, İzmir’e geldi. Ordunun takviyesi için, ‘Yunanistan’dan iki tümen ve bir Efzon alayı gönderildi. Anadolu’daki Rum ahaliden de 14.000 kişilik bir kuvvet toplandı. Bu takviye ile Yunan Ordusu’nun mevcudu iki misline çıkarılarak 220.000 kişiye eriştirildi.
13 ve 14 Temmuz günleri cereyan eden muharebelerde Türk kuvvetleri çekilmeğe mecbur kaldılar. 15 Temmuz’da Afyonkarahisar düştü. 17 Temmuz’da bütün Batı Cephesi kıt’aları, Eskişehir yakınında yeni bir hatta çekiliyordu. Yunanlılar derhal takibe başladı. 19 Temmuz’da cephe karargâhı, Ağapınar’a nakledildi. Yunanlılar Eskişehir’e girdiler. 20 Temmuz’da Türk kıt’aları «Bozdağ – Sultantepe – Tahtalıbaba – İlgaz Boğazı» hattına çekildiler. 21 Temmuz günü bu hattan, bütün Türk kuvvetleri taarruza geçtiler. Harekât başarılı olmadığı için, kıt’alar «Pomaklar – Alpağ – Mahmudiye – Çifteler» hattına çekilmeğe başladılar. Cephe karargâhı da Sarıköy’e nakledildi. Yunanlılar takibe devam ettiler. Türk kıt’aları ağır zayiat vermiş ve kuvvetler arasında büyük bir dengesizlik hâsıl olmuştu. Sf. 115, 116
Ordunun (Pomaklar – Alpağ – Mahmudiye – Çifteler) hattında münasip kuvvette setr kıtaatı bırakarak şimdiden kademe kademe Sakarya gerisine alınması muvafıktır.» diyordu. 23 Temmuz’da geri yürüyüşe geçildi.
26 Temmuz’da Mihalıççık’ta kalan bir tümenin haricinde bütün Garp Cephesi kıt’aları Sakarya’nın doğusuna nakledilmişti. Süvariler, Sakarya’nın batısında Yunanlılar ile teması muhafaza ediyorlardı. Sf. 117
Alıntı; Mareşal Mustafa Fevzi Çakmak – Ümid Sinan Topçuoğlu, (Latin matbaacılık, 1. Baskı 1977, Sf. 115 ile 117 arası) kitabından birebir alınmıştır.
Bir Cevap Yazın