Bunun sebebini anlamak kolaydır. Bir şempanze bir insandan çok farklı şekilde inşa edilmiştir. Elleri farklıdır. Bacakları ve ayakları farklıdır. Beyni farklıdır. Dili farklıdır.
Şempanzenin ağzına bir bakın; ama dikkatli olun. Şempanzeler fena ısırır. Ağzının içinde dilinin hareket edebileceği pek fazla boşluk olmadığını göreceksiniz. Zaten daracık olan boş alanı da iri dişler kaplar.
Bu olgu, yani ağzının içinde dilinin özgürce hareket edebileceği yeterli yer olmaması, şempanzenin konuşmayı öğrenmesini imkânsız hale getirir. Bir insan konuşurken, dili çok karmaşık hareketler yapmak zorundadır: bükülmeli, titreşmeli, damağa baskı yapmalı, sesin boğazdan çıkması için geri çekilmeli ve ön dişlere değmek için öne doğru uzanmalıdır. Bütün bu akrobasiyi yapabilmek için yeterli yere ihtiyaç vardır, ama şempanzenin ağzında çok az boş yer bulunur. Sf. 31, 32
Şempanzenin beyni insan beyninden çok daha küçük ve çok daha az kıvrımlıdır. Bir maymunun insan haline gelmesi yüz binlerce yıl almıştır. Sadece bundan ötürü, beyinleri arasında ciddi bir farklılık olduğundan ötürü, şempanzeye insan gibi düşünmeyi öğretmek mümkün değildir. Sf. 32
Alıntı; İnsan Nasıl İnsan Oldu – Mikhail İlin ve Elena Segal, Çeviri; Ahmet Zekerya, (Say Yayıncılık, 20. Baskı Ekim 2019, Sf. 31, 32) birebir alınmıştır.
Bir Cevap Yazın