Ahmet Ağaoğlu anılarında;
“Gazi, sofrasında bana hitaben;
“-Seçimleri kazanıyorsunuz, değil mi?”
“-Hem yenilmek, hem de alay edilmek çok acı Paşa’m!” dedim.
“-Ama bakınız Samsun’da kazandınız!”
“-Paşa’m eğer bütün memlekette Samsun valisi gibi bir kanunşinas (Kanuna önem veren) bir idareci de bulunmazsa, artık bizlere ağlamak düşerdi. Eğer her tarafta yöneticiler bunun gibi insanlar olsaydılar, seçimlerin dörtte üçünü biz kazanırdık.”
“-Efendi! Her yerde anarşi beliriyor. Antalya’da Kumandanın kafasını iskemle ile kırmışlardır. Bu kumandan çok büyük ve sabırlı adammış. Ben olsaydım sabredemezdim.”
“-Paşa’m, Kumandanın seçim yerinde ne işi var?”
“-Anarşiye engel olmak için gelmiş”
“-Hayır, anarşi tam onun oraya gelmesinden çıkar.”
“-Efendi! Anarşi var, anarşi. Sizin haberiniz yok! Gafilsiniz! … Ve bununla beraber de benden tarafsız kalmaklığımı istiyorsunuz.” ….Ağaoğlu;
“-…siyasi hayattan çekilirim, mebusluktan istifa ederim. Sırf muallimlikle meşgul olurum.” Gazi;
“-Anlaşılıyor ki, sen, benim verdiğim sözlerden şüphe ediyorsun! İşte bu oturanlar şahit olsunlar. … Bütün arkadaşlarınıza karşı namus borcum vardır. Dinliyor musunuz? Namus borcum vardır!” dedi.”
Alıntı: Siyasi Dargınlıklar (Serbest Fırka Nasıl Kuruldu, Nasıl Kapatıldı?) IV – Feridun Kandemir (Ekicigil Tarih Serisi 1955 – Sf. 110) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın