(Saadettin Kaynak Anlatıyor;)
“Türkçe Kur’an’ın anlattığım bu tecrübesinden sonra, Fatih Camiinde, ilk defa Türkçe Kur’an okudum. Bunu müteakip, Türkçe hutbeye sıra gelmişti.
Atatürk:
-Haydi bakalım. Türkçe hutbeyi de Süleymaniye Camiinde oku! Amma, okuyacağını evvelâ tertip et, bir göreyim.» dedi. Yazdım, verdim. Beğendi. Fakat Paşam, bende hitabet kabiliyeti yok. Bu başka iş, hafızlığa benzemez.. Dedim.
-Zararı yok…. Bir tecrübe edelim… buyurdu.
Bunun üzerine, tekrar sordum:
-Hutbeye çıkarken sarık saracak mıyım?
-Hayır, sarığı bırak… Benim gibi, baş açık ve fraklı!…
Ne diyeyim, inkılâp yapılıyor, peki dedim.
O gün, hıncahınç dolan Süleymaniye Camiinde cemaat arasına karışmış yüz elli de sivil polis vardı.
Bu tedbirin isabetli olduğu da çok geçmeden anlaşıldı.
Ben Türkçe hutbeyi okur okumaz, kalabalık arasından, bilâhare Arap olduğu anlaşılan biri, sesini yükselterek:
-Bu namaz olmadı!… diye bağırdı.
Fakat, çok şükür, itiraz eden yalnız bu Arap’tı. Onu da, der-hal karakola götürdüler., ve tabiî benzettiler…”
Saadettin Kaynak Sf. 217
Alıntı; Kemalizm – Abdurrahman Dilipak, (Beyan Yayınları, 3. Baskı 1988, Sf. 217) kitabından birebir alınmıştır.
Bir Cevap Yazın