Bunun bir sebebi var. Bir ülke ne kadar zayıf ve yoksul ise, bir örnek olarak o kadar tehlikelidir. Eğer Grenada gibi küçücük, yoksul bir ülke, halkına daha iyi bir yaşam sunmayı başarıyorsa, daha zengin kaynakları olan başka bir yerde insanlar şunu soracaktır: “Biz neden yapmayalım?”
Bu durum, çok büyük ve önemli kaynaklara sahip olan Hindiçin’de bile geçerliydi. Eisenhower ve danışmanları pirinç kalay ve kauçuk hakkında fazlasıyla yaygara kopardıkları halde asıl korkuları başkaydı. Hindiçin halkı bağımsızlık ve adalete kavuşursa, Tayland halkı onlara özenirdi, o da sonuç verirse aynı şey Malaya’da da denenir ve çok kısa sürede Endonezya da bağımsız bir yol izlerdi; bu süre içinde de Büyük Alan’ın önemli bir kısmı yitirilmiş olurdu. Sf. 33, 34
ABD’li planlamacılar hep, “Çürük bir elma tüm sepeti çürütür,” diye uyarıda bulundular. Tehlike, “çürüğün” yani toplumsal ve ekonomik gelişmenin yayılabilir olması. Sf. 34
Alıntı; Dünyayı Kim Yönetiyor? – Noam Chomsky, Söyleşiler; David Barsamian, Derleyen; Arthur Naiman, Ç; Ömer Çiftçi, (İnkılâp Yayınevi, 2. Baskı Temmuz 2014 – Sf. 33, 34) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın