Bilgi Bakkalı

Hapishane müdürü de, Milli Eğitim müdürü gibi hayretler içinde idi. O kavgacı, o geçimsiz mahkûmlar, genç öğretmeni hem sevmeye, hem saymaya başlamışlardı da. Kadınlar hapishanesinde ilk defa böyle bir hava esiyordu. Fakat işinde inanılmaz bir başarı gösteren kızın bir süre sonra acayip bir suçla adliyeye verildiğini görüyoruz. Hakkındaki isnat: Misyonerlik. Gittikçe kabaran dosyalar hep misyoner öğretmenden bahsediyordu. Sf. 245

İş o kadar dallanıp budaklandı ki Atatürk meseleyi merak etmişti. «Bana misyoner öğretmenin dosyasını getiriniz» dedi. Bütün bir gece dosyayı inceledikten sonra ertesi günü öğretmen Avar’ı yanına çağırttı.

Genç öğretmen Atatürk’ün karşısına çıktığı vakit bir yaprak gibi titriyordu. Atatürk bu ufak tefek kıza hayretle baktı.

– Misyoner öğretmen sensin öyle mi? diye sordu.»

Avar şaşırmıştı. Yavaşça:

– Efendim, ben öğretmen Avar.” Diye fısıldadı.

Atatürk o zaman genç öğretmene doğru parmağını uzatarak yüksek sesle şunlan söyledi;

– Hayır…. Sen misyoner Avar’sın. Bana da senin gibi misyonerler lazım.»

Ondan sonra da Atatürk fikirlerini açıkladı:

Bir toplum, daha ziyade aile yoluyla, bilhassa kadın yoluyla kazanılabilirdi. Genç öğretmen Doğu’ya gidecekti. Oradaki genç kızları, hatta bunların arasında hiç Türkçe bilmeyenleri bile toplayacaktı. Onları bu toplumun potasında yetiştirecekti, sonra bu çocukları birer ışık hüzmesi halinde köylere gönderecekti.

Sözlerinin sonunda:

-Git, memleketin içine gir, dağ köylerine uzan, orada bizden ışık bekleyen yarının annelerini bulacaksın, dedi.” Sf. 246

Alıntı; Kemalizm – Abdurrahman Dilipak, (Beyan Yayınları, 3. Baskı 1988, Sf. 246) kitabından birebir alınmıştır.