(Abidin Özmen devam ediyor; 1997)
“Madde 1– Kürtlüğün (Kürtlük sözünde kastedilen Kürtçülük veya Kürt kimliği talepleri) kaldırılması veya sağlam idarenin kurulması için yola ihtiyaç vardır. .. Kürtlerin askerliğini Amele Taburlarında geçirtmek ve bu yolları kendilerine yaptırtmak ve bu esnada Türkçe öğretmek. ..
Madde 2– (Bu bölgeye sürgün memur gönderilmesi yanlıştır diyor. Doğuda hayatın çok pahalı olduğunu memurlara lojman yapılması gerektiğini söylüyor.)
Madde 3– Bölgenin memleketin diğer tarafına hiçbir yönden benzeyişinin olmadığını, aynı kanunlarla idaresine devam etmenin bu bölgede arzu edilen huzur ve sükûnu ve temsil işini halledemeyeceğini… Birinci Umumi Müfettişlik (Diyarbakır merkezinde ve Elâzığ ve Dersim hâriç Kürt Bölgesini kapsıyor) Bölgesinde hususi (özel) bir Adliye Rejimi kurulması lâzım olduğu kanaatindeyim.
1-Her kazada her nevi davaya bakacak kaza hâkimliğinin kurulması.
2-.. Her işin temyize (bir üst mahkemeye itiraz için) gitmesinin önüne geçmek için üç kişiden mürekkep (oluşmuş) Bitlis ve Diyarbakır olmak üzere iki İstinaf Mahkemesi (Bölge Yüksek Mahkemesi) kurulması.
3-Sorgu Hakimliği kalksın, mahkeme kararını süratle versin..”
Alıntı: Başkaldırının Koşulları – İsmail Beşikçi, (Yurt Kitap 1. Baskı Aralık 1991 – Sf. 98) kitabından birebir alınmıştır.
Bilgi Bakkalı 
Yorum bırakın