(6 Birincikanun – Aralık – 1940 Bursa Mapushanesinden Kemal Tahir’e Mektup)
Kemal,
Bu ikinci mektubumda sana iki sevinilecek haber vereceğim. Birincisi, bugün akşamüstü, alacakaranlıkta Ziya Meriç Bey geldi. Ziya Beyi tanıdın. Nafıa Vekâleti hukuk müşaviri. Dayı Paşa8 göndermiş. Elinde bir istida müsveddesinin notları. Dayı Paşa Başvekille ve fırka grubu erkânıyla görüşüp prensip itibariyle mutabık kalmışlar. Af meselesi hallolunmuş. İstida Başvekile hitaben. Davanın hukuki kısmından bahsetmeyeceğim denildikten sonra, kısaca nasıl kusursuz ve taksiratsız mahkûm edildiğim kaydolunuyor. Etrafıyla üç senedir hapishane köşelerinde çürüdüğüm anlatılıyor. Milli birlikteki yerimi veriniz fikrinin inkişafıyla ve kusursuz, kabahatsiz uğradığım cezayı af yoluna gidiniz diye bitiyor. Hepsi bir daktilo sayfası kadar tuttu. Ana hattında vaktiyle İstanbul Tevkifhânesi’nde Meclis’e yaptığımız af talebi istidasına benzemekte, yani hususi af talebi. Ziya Bey, Artık bu sefer mesele bitmiştir, diyor. Çok yakında, bir aya varmaz çıkacaksınız, tebşir ederim (belirtirim), dedi. Sf. 16
Alıntı; Kemal Tahir’e Mapushaneden Mektuplar – Nazım Hikmet, (Adam Yayınları, 2. Baskı 1975 – Sf. 16) kitabından birebir alınmıştır.
Yorum bırakın