Bilgi Bakkalı

Aristo; “İnsan doğuştan bilmek ister!” Demiş. Bilgi Bakkalı, ‘bilmek’ isteyenler için yapıldı. Paylaşmaya ve eleştiriye açık, küfür, hakaret ve nefret söylemine kapalıdır. Bu Bakkal’dan çıkarken; değişmiş olarak çıkarsanız ve bilgilerin kaynağı olan kitapları merak edip okursanız amacıma ulaşmış olacağım.

Karar tebliğ edildikten sonra, beraatlarına ve mesuliyetsizliklerine karar verilenler sevinçle dışarı çıktılar. Başkan tekrar mahkûmlara hitap etti:

“Kiminiz hasis şahsi menfaatlerinize bir zümreyi âlet, kiminiz ecnebi kışkırtmasını ve siyasi hırslarını rehber ederek, hepiniz bir noktaya yani müstakil Kürdistan teşkiline doğru yürüdünüz. Senelerden beri düşündüğünüz ve tertiplediğiniz umumi isyanı ve ayaklanmayı yaparak bu bölgeyi ateş içinde bıraktınız. Cumhuriyet ordusunun öldürücü darbeleriyle isyanınız, irticainiz ve ayaklanmanız derhal yok edildi ve hepiniz yakalanarak hesap vermek üzere adalet huzuruna çıkarıldınız. Herkes bilmelidir ki, genç Cumhuriyet hükümeti fesat ve irticaa, her türlü lânetli faaliyetlere kat’i surette göz yummayacağı gibi, hatta kat’i tedbirleri sayesinde bu gibi eşkıya hareketlerine yer vermeyecektir. Senelerden beri şeyhlerin, ağaların, beylerin baskısı altında sömürülen, eriyen, inleyen, mal, can ve ırzları şeyhlerin, beylerin, ağaların keyfine kurban edilen bu bölgenin zavallı halkı artık sizin fesadınızdan ve kötülüğünüzden kurtularak Cumhuriyetimizin feyizli ilerleme ve saadet vaad eden yollarında yürüyerek refah ve saadet içerisinde yaşayacaktır. Siz de döktüğünüz kanların, söndürdüğünüz ocakların cezasını adalet sehpasında hayatınızla ödeyecek, hesap vereceksiniz. İşte Cumhuriyetin sert fakat adil kanunlarının hükmü budur. Mahkûmları götürünüz.”

Başkanın bu emrinden sonra mahkûmlar hemen kelepçelenmeye başlandı. Bir taraftan da bina boşalıyordu. Şeyh Sait kara yüzünden daha kara olan ellerini ihtiyarsız (başka seçeneği olmaksızın) bir boyun eğme ile genç jandarma subayına uzattı. Bir anda bilekleri kelepçelenmişti. Dinleyiciler arasındaki kadınlar bir türlü dışarı çıkamıyorlardı.

Nihayet bir subay:

“Hanımlar, gidiniz!” diye seslenmek zorunda kaldı. Asılacakların elleri kelepçelendiği vakit, salon boşaldı.

Behçet Kemal (Şeyh Sait isyanı, Sel Yayınları, S: 112-114) Sf. 357

Alıntı; Kemalizm – Abdurrahman Dilipak, (Beyan Yayınları, 3. Baskı 1988, Sf. 357) kitabından birebir alınmıştır.

Posted in , , , , , , , , ,

Bir Cevap Yazın