Bilgi Bakkalı

9 Eylül 1920 tarihinde 62. İçtima 1. Celse, İkinci Reis Vekili Hasan Fehmi Bey:

Firarilerle İlgili Kanunun 1. Maddesi Görüşülmeye Başlıyor;

Hacı Tevfik Efendi (Kangırı): “-Bu maddede ukubatta niyabet usulü (akrabanın Vekâleti, akrabanın sorumlu tutulması usulü) gösterilmiş. Hâlbuki ukubatta niyabet yoktur.”

Ali Şükrü Bey (Trabzon); “-.. Ailenin tebidi (sürgün edilmesi) caiz (uygun) değildir. .“ Sf.46,47 

Ali Sururi Bey (Karahisarışarki); “-.. idam olunan bir adam hakkında başka bir ceza verilmemek kanun muktezasıdır (gereğidir).” 

Lütfi Bey (Malatya); “… Osmanlı milliyetperverleri namıyla (adıyla) yâd olunuyoruz (hatırlanıyoruz). … Demek oluyor ki, milletle aramızda bir ihtilaf (uyuşmazlık) vardır. Evet ittihat (İttihat ve Terakki) Hükümeti bir aralık aileleri tağrip etti (uzaklaştırdı). Fakat bu tağrip edilen ailelerin başına neler geldi biliyor musunuz? Jandarma karakollarında ırzlarına kadar tecavüz edildi. (gürültüler) .. Ben milletin bir mümessiliyim (temsilcisiyim), söyleyeceğim efendiler. Adalete makrun olmayan (yakın olmayan) cezalar aksülamel (ters tepki) husule (meydana) getirir. Bu, zulmü cabbarânedir (zorlu bir zulümdür). Bu zulmü, engizisyon mezaliminden (zulümlerinden) daha şen’i (alçakça) görürüm. … Bu hükümete hizmet değildir. Billâhilkerim bu vatana ihanettir. Fakat bilmeyerek yapıyoruz... hiç bir mal müsadere edilemez (devlet el koyamaz).” 

(Bu arada Bütçe Kanunu da görüşülüyor.)

 Alıntı: TBMM Zabıt Ceridesi Cilt: 04 (7.09.1920 / 6.10.1920) (TBMM Matbaası 1959 yılı 3. Baskı – Devre;1 Sene;1, İçtima; 62, Celse:1, – Sf. 46 ile 61 arası) kitabından birebir alınmıştır.